Toen Israël wegtrok uit Egypte, het volk van Jakob dat vreemdtalige land verliet, werd Juda zijn heiligdom, Israël zijn koninkrijk.
De zee zag en vluchtte, de Jordaan trok zich terug, de bergen schrokken op als rammen, als lammeren sprongen de heuvels op.
Waarvoor, zee, neem je de vlucht, Jordaan, trek jij je terug? Waarvoor, bergen, schrikken jullie op als rammen, springen jullie, heuvels, als lammeren op?
‘Voor het aanschijn van de Heer, – beef, aarde! – voor het aanschijn van de God van Jakob. Hij verandert de rots in een bron, hard gesteente in een stroom van water.’
