Dag: 3 maart 2020

HEER, straf mij niet in Uw woede, tuchtig mij niet in Uw toorn.  Heb erbarmen, HEER, want ik kwijn weg. Genees mij, HEER, ik ben doodsbang, ik vrees voor mijn leven. Hoe lang, HEER, moet ik nog wachten? Keer terug, HEER, spaar toch mijn leven, toon mij Uw trouw en red mij. Want doden noemen Uw naam niet meer! Wie in het dodenrijk kan U nog loven?

HEER, mijn God, bij U schuil ik, bevrijd mij van mijn vervolgers, red mij, ze zullen mij nog verscheuren als leeuwen, mij meesleuren zonder dat iemand mij redt. HEER, mijn God, als ik iets heb misdaan, als er onrecht kleeft aan mijn handen,  als ik goed met kwaad heb vergolden, of mijn belager zonder reden heb beroofd – laat dan de vijand mij achtervolgen, mij inhalen, vertreden en vertrappen in het stof, mij beroven van mijn eer en mijn leven.

HEER, onze Heer, hoe machtig is Uw naam op heel de aarde. U die aan de hemel Uw luister toont – met de stemmen van kinderen en zuigelingen bouwt U een macht op tegen Uw vijanden om hun wraak en verzet te breken. Zie ik de hemel, het werk van Uw vingers, de maan en de sterren door U daar bevestigd, wat is dan de sterveling dat U aan hem denkt, het mensenkind dat U naar hem omziet?

Ik wil U loven, HEER, met heel mijn hart, vertellen van Uw wonderdaden. Ik wil vrolijk zijn, U toejuichen, Uw naam bezingen, Allerhoogste, nu mijn vijanden terugdeinzen, ten val komen en onder Uw blik vergaan. Want U hebt mijn rechten verdedigd, U nam plaats op Uw zetel, rechtvaardige Rechter. U hebt volken bedreigd, goddelozen omgebracht, hun namen uitgewist voor eeuwig. De vijanden zijn verslagen, uit de herinnering verdwenen. U vaagde hun steden weg: ruïnes voor altijd.

Waarom, HEER, bent U zo ver en verbergt U zich in tijden van nood? In hun hoogmoed vervolgen zondaars de zwakken – maak hen gevangenen van hun eigen plannen! De mens zonder God prijst wat hij najaagt, en als hij rijk is, vervloekt en veracht hij de HEER. Hij denkt in zijn waan: Niemand vraagt mij rekenschap. Er is geen God, maakt hij zich wijs. Het gaat hem goed, wat hij ook onderneemt, maar Uw verheven oordelen raken hem niet. Zijn tegenstanders beticht hij van leugens. Hij denkt bij zichzelf: Ik kom niet ten val, nooit kan het kwaad mij deren.

Schuilen doe ik bij de HEER. Hoe kunnen jullie dan zeggen: ‘Vogel, vlieg weg naar de bergen!  Zondaars spannen de boog en leggen hun pijlen al op de pees om de oprechte in het duister te treffen. Wat kan een rechtvaardige anders doen, als de grond onder alles wegzinkt?’

Grijp in, HEER! Niemand is nog trouw, geen mens spreekt nog waarheid. Ze beliegen elkaar allemaal, vals en verraderlijk is hun woord. HEER, snijd hun valse tongen af, snoer de monden vol grootspraak die zeggen: ‘Met onze tong zijn we sterk, onze mond helpt ons, wie kan ons aan?’

Hoe lang nog, HEER, zult U mij vergeten, hoe lang nog verbergt U voor mij Uw gelaat? Hoe lang nog wordt mijn ziel gekweld door zorgen en mijn hart door verdriet overstelpt, dag aan dag? Hoe lang nog houdt mijn vijand de overhand?

Dwazen denken: Er is geen God. Verdorven zijn ze, en gruwelijk hun daden, geen van hen deugt. De HEER kijkt vanuit de hemel naar de mensen om te zien of er één verstandig is, één die God zoekt.

HEER, wie mag gast zijn in Uw tent, wie mag wonen op Uw heilige berg?  Wie de volmaakte weg gaat en doet wat goed is, wie oprecht de waarheid spreekt. Hij doet aan lasterpraat niet mee, hij benadeelt een ander niet en drijft niet de spot met zijn naaste.